نقش گفت وگوهای کلاسی در تقویت تفکر انتقادی در دوره ابتدایی

تفکر انتقادی یکی از مهارت های بنیادین دوران جدید است که آموزش آن از سال های ابتدایی مدرسه اهمیت ویژه ای دارد. در نظام آموزشی سنتی، تمرکز بر حفظ کردن مطالب و پاسخ های یکنواخت بوده است؛ در حالی که پژوهش های نوین نشان می دهد کودکان در صورت قرار گرفتن در محیط های یادگیری مبتنی بر گفت وگو، تعامل و پرسشگری، می توانند از همان سال های نخستین، مهارت تحلیل، مقایسه، استدلال و ارزیابی را آغاز کنند. این مقاله با هدف بررسی نقش گفت وگوهای کلاسی در تقویت تفکر انتقادی در دوره ابتدایی، به تحلیل نظریات آموزشی، رویکردهای نوین، الگوهای گفت وگو محور و نمونه های عملی قابل اجرا در کلاس می پردازد. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی است و یافته ها نشان می دهد گفت وگوی هدایت شده، پرسش های باز، بحث گروهی و فضای امن کلاسی چهار رکن اصلی پرورش تفکر انتقادی هستند. نتایج حاکی از آن است که مشارکت یادگیرندگان در گفت وگو، نه تنها موجب افزایش توانایی تفکر انتقادی، بلکه موجب رشد اجتماعی، زبانی، هیجانی و اخلاقی آنان می شود. در پایان، پیشنهادهایی برای معلمان دوره ابتدایی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

گفت وگوی کلاسی ، تفکر انتقادی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری مشارکتی ، پرسش های باز