نقش بیش فعالی دیجیتال (Digital Hyperactivity) در مشکلات رفتاری نوجوانان با میانجی گری تنظیم هیجان

با گسترش روزافزون فناوری های دیجیتال، الگوهای رفتاری نوجوانان به طور چشمگیری تحت تاثیر قرار گرفته است. یکی از پیامدهای نوظهور این تحول، پدیده «بیش فعالی دیجیتال» است که به استفاده مداوم، پراکنده و کنترل نشده از ابزارهای دیجیتال اشاره دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش بیش فعالی دیجیتال در بروز مشکلات رفتاری نوجوانان و تبیین نقش میانجی تنظیم هیجان انجام شده است. این مطالعه از نوع توصیفی–تحلیلی و با رویکرد کمی است. جامعه آماری پژوهش شامل نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ سال بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد بیش فعالی دیجیتال، تنظیم هیجان و مشکلات رفتاری گردآوری شده اند. داده ها با بهره گیری از روش های آماری همبستگی، رگرسیون و تحلیل میانجی گری مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد بیش فعالی دیجیتال تاثیر مثبت و معناداری بر مشکلات رفتاری نوجوانان دارد و تنظیم هیجان نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا می کند. به گونه ای که افزایش بیش فعالی دیجیتال با تضعیف توانایی تنظیم هیجان، احتمال بروز مشکلات رفتاری را افزایش می دهد. یافته های این پژوهش بر ضرورت توجه به آموزش مهارت های تنظیم هیجان و مدیریت استفاده از رسانه های دیجیتال در برنامه های پیشگیرانه و مداخلات روان شناختی ویژه نوجوانان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بیش فعالی دیجیتال ، تنظیم هیجان ، مشکلات رفتاری نوجوانان ، رسانه های دیجیتال