نقش آموزش روایت محور در تسهیل انتقال یادگیری به محیط کار در سازمان های آموزشی

این پژوهش به بررسی و تبیین رابطه بین یادگیری روایت محور و عوامل سازمانی در بستر آموزش پرداخته است. یادگیری روایت محور، با اتکا به قدرت داستان ها، به عنوان ابزاری موثر در انتقال دانش، ارزش ها و تجربیات، در ایجاد معنا، تقویت هویت سازمانی و تسهیل درک مشترک نقش اساسی ایفا می کند. نتایج نشان می دهد که روایت پردازی با افزایش تعامل، درگیری و ماندگاری یادگیری، به توسعه قابلیت های شناختی و عاطفی مخاطبان کمک شایانی می نماید. در مقابل، عوامل سازمانی از قبیل فرهنگ یادگیرنده، حمایت مدیریتی، ساختارهای منعطف و فضاهای امن برای تبادل دانش، بستری حیاتی برای موفقیت فرآیندهای یادگیری فراهم می آورند. سازمان هایی که یادگیری را در اولویت استراتژیک خود قرار می دهند، با بهره گیری از روایت گری و تقویت عوامل سازمانی، قادر به ارتقاء ظرفیت های یادگیری، نوآوری و کسب مزیت رقابتی پایدار خواهند بود. در نهایت، تلفیق این دو حوزه، راهکاری موثر برای توسعه سرمایه انسانی و دستیابی به اهداف آموزشی و سازمانی در جهت ساخت سازمان های یادگیرنده پویا ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری روایت محور ، عوامل سازمانی ، آموزش ، یادگیری سازمانی ، فرهنگ سازمانی ، مدیریت دانش