پیشگیری از فرسودگی تحصیلی (Academic Burnout) در دانش آموزان

فرسودگی تحصیلی به عنوان یکی از مهم ترین چالش های نظام های آموزشی، در سال های اخیر به طور گسترده ای مورد توجه روان شناسان تربیتی و متخصصان آموزش قرار گرفته است. این پدیده که با نشانه هایی همچون خستگی مفرط، بی علاقگی به تحصیل، کاهش انگیزش پیشرفت و احساس ناکارآمدی تحصیلی شناخته می شود، به ویژه در میان دانش آموزان مقطع متوسطه در مناطق در حال توسعه شدت بیشتری دارد. شهرستان فسا به عنوان یکی از قطب های آموزشی استان فارس نیز با افزایش فشارهای تحصیلی، رقابت آموزشی و کاهش حمایت های روانی اجتماعی دانش آموزان مواجه است که زمینه بروز فرسودگی تحصیلی را تقویت می کند (بهشتی، ۱۴۰۰).با توجه به پیامدهای گسترده فرسودگی تحصیلی از جمله افت پیشرفت تحصیلی، کاهش کیفیت یادگیری، افزایش غیبت، ترک تحصیل پنهان و اختلالات هیجانی، ضرورت دارد عوامل موثر بر پیشگیری از آن شناسایی و مدیریت شوند. پژوهش های پیشین نشان داده اند که متغیرهایی مانند حمایت خانواده و معلمان، مهارت های خودتنظیمی، انگیزش درونی، جو مدرسه و کیفیت تعاملات آموزشی نقش قابل توجهی در کاهش فرسودگی تحصیلی ایفا می کنند (نوری، ۱۳۹۹). با این حال، کاربرد این یافته ها در بافت فرهنگی اجتماعی فسا نیازمند مطالعه میدانی دقیق است.این پژوهش با هدف بررسی راهکارهای پیشگیری از فرسودگی تحصیلی در میان دانش آموزان شهرستان فسا در سال تحصیلی ۱۴۰۴ طراحی شد. برای این منظور، ابتدا مبانی نظری و تجربی مرتبط بررسی گردید و سپس داده ها از طریق ابزارهای معتبر گردآوری و تحلیل شدند تا تصویر مشخصی از عوامل محافظت کننده و روش های عملی کاهش فرسودگی تحصیلی به دست آید. یافته های این مطالعه می تواند به مشاوران مدارس، مدیران، معلمان و خانواده ها کمک کند تا با شناخت دقیق تر مولفه های مرتبط، زمینه بهبود وضعیت روانی تحصیلی دانش آموزان را فراهم کنند (کاظمی، ۱۴۰۱).در نهایت انتظار می رود نتایج این پژوهش در برنامه ریزی های آموزشی شهرستان فسا، طراحی کارگاه های مهارت افزایی، سیاست گذاری پیشگیرانه در مدارس و ارتقای سلامت روان دانش آموزان نقش موثری ایفا نماید (رضایی، ۱۴۰۲).

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، پیشگیری ، دانش آموزان ، شهرستان فسا ، انگیزش تحصیلی ، سلامت روان.