روش های نوین یادگیری و تدریس در دوره اول متوسطه ( شهر اصفهان )

هدف این پژوهش بررسی اثرگذاری یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) و یادگیری مشارکتی به عنوان روش های نوین تدریس بر انگیزش تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره اول متوسطه است. پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه هفتم در مدارس متوسطه اول شهر اصفهان بود. نمونه پژوهش شامل ۶۰ دانش آموز از دو کلاس (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) انتخاب شد. گروه آزمایش به مدت ۸ هفته تحت آموزش های مبتنی بر فعالیت های پروژه محور و یادگیری مشارکتی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش رایج را دریافت کرد. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه انگیزش تحصیلی محقق ساخته (با روایی صوری و پایایی آلفای کرونباخ ۰/۸۲) و آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته در درس علوم بود. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) با کنترل نمرات پیش آزمون تحلیل شد. یافته ها نشان داد روش های نوین تدریس موجب افزایش معنادار انگیزش تحصیلی (p < ۰/۰۵) و بهبود معنادار پیشرفت تحصیلی (p < ۰/۰۱) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. همچنین، نتایج تحلیل های تکمیلی بیانگر اثر مطلوب روش های نوین در برخی ابعاد انگیزش مانند انگیزش درونی و خودکارآمدی تحصیلی بود. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود برنامه های توانمندسازی معلمان برای اجرای راهبردهای PBL و یادگیری مشارکتی در مدارس دوره اول متوسطه طراحی و اجرا گردد تا زمینه بهره گیری موثرتر از این روش ها فراهم شود.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، یادگیری مشارکتی ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، دوره اول متوسطه