نقش یادگیری مبتنی بر بازی، اضطراب یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نظام مند نقش یادگیری مبتنی بر بازی در کاهش اضطراب یادگیری و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان در بستر فناوری های نوین و رویکردهای یادگیری متصل تدوین شده است. با توجه به چالش های موجود در نظام های آموزشی سنتی، از جمله افزایش سطح استرس و کاهش انگیزش در دروس پایه ای مانند ریاضی، ضرورت گذار به سمت متدهای فعال و بازی محور بیش از پیش احساس می شود. این مقاله مروری با تحلیل ادبیات پژوهشی و بهره گیری از منابع داخلی و بین المللی، به تبیین چگونگی تاثیر محیط های بازی وار شده بر مولفه های شناختی و عاطفی یادگیرندگان می پردازد. یافته های این مطالعه نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر بازی از طریق ایجاد محیطی امن، تعاملی و لذت بخش، نه تنها منجر به کاهش معنادار اضطراب یادگیری در دانش آموزان عادی و دانش آموزان با نیازهای ویژه می شود، بلکه از طریق تقویت انگیزه درونی و مشارکت فعال، عملکرد تحصیلی را به شکلی پایدار بهبود می بخشد. همچنین، ادغام هوش مصنوعی در این رویکرد و پیوند آن با مفاهیم یادگیری متصل، پتانسیل های جدیدی را برای شخصی سازی آموزش و برقراری عدالت آموزشی فراهم کرده است. در این فرآیند، نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر تغییر یافته و اهمیت توسعه حرفه ای معلمان در بستر تکنولوژی های نوین برجسته شده است. در نهایت، چالش های اجرایی و راهکارهای عملی برای پیاده سازی موفق این الگو در مدارس مورد بحث قرار گرفته است تا بستری مناسب برای رشد همه جانبه دانش آموزان در عصر دیجیتال فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، اضطراب یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری متصل ، هوش مصنوعی آموزشی