مقایسه هوش هیجانی، سبک های مقابله با تنیدگی و خودتنظیمی در دانش آموزان با و بدون ناتوانی یادگیری خاص

پژوهش حاضر با هدف مقایسه هوش هیجانی، سبک های مقابله با تنیدگی و خودتنظیمی در میان دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری خاص و دانش آموزان عادی صورت پذیرفت. روش پژوهش از نوع علی‑مقایسه ای بود و جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر مقطع راهنمایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴‑۱۴۰۳ می شد. از این جامعه، نمونه ای به حجم ۱۰۰ نفر (۵۰ دانش آموز با ناتوانی یادگیری خاص و ۵۰ دانش آموز عادی) با استفاده از نمونه گیری هدفمند و همتاسازی بر اساس پایه تحصیلی و هوشبهر انتخاب گردید. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه هوش هیجانی بار‑آن، پرسشنامه سبک های مقابله با تنیدگی لازاروس و فولکمن و پرسشنامه خودتنظیمی بوفارد و همکاران بود. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین دو گروه دانش آموزان با و بدون ناتوانی یادگیری خاص در تمامی مولفه های هوش هیجانی (خودآگاهی، همدلی، خودانگیزی، مهار هیجانات و مهارت های اجتماعی) تفاوت معناداری وجود دارد و دانش آموزان عادی نمرات بالاتری کسب می کنند. همچنین در زمینه سبک های مقابله با تنیدگی، دانش آموزان عادی بیشتر از سبک مسئله محور و دانش آموزان با ناتوانی یادگیری خاص بیشتر از سبک هیجان محور و اجتنابی استفاده می کنند. به علاوه، خودتنظیمی در دانش آموزان عادی به طور قابل ملاحظه ای بالاتر از گروه دارای ناتوانی یادگیری خاص بود. این نتایج تلویحات مهمی برای طراحی برنامه های مداخله ای و آموزشی جهت بهبود وضعیت روانی‑تحصیلی دانش آموزان با ناتوانی یادگیری خاص دارد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، سبک های مقابله با تنیدگی ، خودتنظیمی ، ناتوانی یادگیری خاص ، دانش آموزان