بررسی رابطه امید تحصیلی با میزان پیشرفت درسی

امید تحصیلی یکی از سازه های مهم روان شناسی مثبت گرا در حوزه آموزش است که به باور دانش آموزان نسبت به توانایی خود برای دستیابی به اهداف آموزشی و موفقیت تحصیلی اشاره دارد. این سازه شامل مولفه هایی همچون هدف گذاری، انگیزش، ادراک مسیرهای دستیابی به هدف و پشتکار در مواجهه با موانع تحصیلی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه امید تحصیلی با میزان پیشرفت درسی دانش آموزان انجام شده است. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل داده اند که با استفاده از روش نمونه گیری مناسب انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استاندارد امید تحصیلی و شاخص های عینی پیشرفت درسی، از جمله معدل تحصیلی، استفاده شد. داده های به دست آمده با بهره گیری از روش های آماری توصیفی و استنباطی، به ویژه ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین امید تحصیلی و میزان پیشرفت درسی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به این معنا که دانش آموزانی که از سطح بالاتری از امید تحصیلی برخوردارند، عملکرد درسی بهتری نیز از خود نشان می دهند. همچنین یافته ها بیانگر آن است که امید تحصیلی می تواند به عنوان یک متغیر پیش بین مهم برای پیشرفت درسی در نظر گرفته شود. بر اساس نتایج به دست آمده، توجه به تقویت امید تحصیلی از طریق برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی می تواند نقش موثری در بهبود عملکرد تحصیلی و ارتقای انگیزش یادگیری دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

امید تحصیلی ، پیشرفت درسی ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان