نقش فعالیت های گروهی و فوق برنامه در رشد مهارت های اجتماعی دانش آموزان

هدف از این مقاله، بررسی جامع نقش فعالیت های گروهی و برنامه های فوق برنامه در رشد و توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان است. در نظام های آموزشی نوین، توجه به ابعاد پرورشی و اجتماعی در کنار آموزش های تحصیلی از اهمیت ویژه ای برخوردار شده است. این پژوهش با مرور ادبیات نظری و پیشینه تحقیقاتی نشان می دهد که مشارکت فعال دانش آموزان در قالب کارگروهی، انجمن های علمی، تیم های ورزشی و فعالیت های هنری، تاثیر مستقیمی بر بهبود ارتباطات میان فردی، افزایش همدلی، تاب آوری، حل مسئله و ارتقای اعتماد به نفس آنان دارد. نتایج بررسی ها حاکی از آن است که فقدان این برنامه ها می تواند به انزوای اجتماعی و کاهش سازگاری فرد با محیط منجر شود. همچنین نقش خانواده و کادر مدرسه به عنوان تسهیل گر در این فرایند بسیار حیاتی ارزیابی شده است. در این مقاله ضمن واکاوی ابعاد مختلف این موضوع، چالش های پیش رو و راهکارهای کاربردی برای بهبود کیفیت اجرای برنامه های فوق برنامه ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

فعالیت های گروهی ، برنامه های فوق برنامه ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ، توسعه فردی ، نظام آموزشی.