بررسی رابطه دو زبانه بودن با عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

دو زبانه بودن به عنوان یکی از پدیده های رو به گسترش نظام های آموزشی، تاثیرات بالقوه ای بر جنبه های شناختی و کارکردهای تحصیلی دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان دو زبانه بودن و عملکرد و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. ادبیات نظری نشان می دهد که تجربه استفاده از دو زبان می تواند موجب تقویت مهارت های توجه، انعطاف پذیری شناختی و حافظه کاری شود و این عوامل در برخی مطالعات با موفقیت تحصیلی در ارتباط دانسته شده اند. با این حال، یافته های تحقیقات مختلف گاهی ناهمگون گزارش شده و همین امر ضرورت بررسی جامع تر این رابطه را برجسته می کند. در این مقاله تلاش شده ابعاد شناختی، آموزشی و روانی-اجتماعی مرتبط با دو زبانه بودن تحلیل شود و نقش متغیرهایی همچون مهارت زبانی، سطح تسلط، حمایت آموزشی و زمینه خانوادگی در تبیین تفاوت های عملکرد تحصیلی آشکار گردد. نتایج این بررسی نشان می دهد که دو زبانه بودن به تنهایی عامل تعیین کننده موفقیت تحصیلی نیست و تعامل میان زبان، محیط یادگیری و ویژگی های فردی نقش کلیدی در کیفیت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. این پژوهش می تواند برای برنامه ریزان آموزشی، معلمان و متخصصان حوزه تعلیم وتربیت در طراحی راهبردهای مناسب برای حمایت از دانش آموزان دو زبانه مفید باشد.واژگان کلیدی:دو زبانه بودن؛ عملکرد تحصیلی؛ پیشرفت تحصیلی؛ مهارت زبانی؛ شناخت؛ آموزش