کاربرد مدل های زبانی هوشمند در آموزش ادبیات و تقویت مهارت نوشتن دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد مدل های زبانی هوشمند در آموزش ادبیات فارسی و تقویت مهارت نوشتن دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه تلاش شد نشان داده شود که چگونه هوش مصنوعی و به ویژه مدل های زبانی می توانند در فهم متون، تولید نوشته های خلاق، اصلاح خطاهای نگارشی و ارتقای توان بیان دانش آموزان نقش موثری داشته باشند. روش پژوهش به صورت ترکیبی بوده و شامل مرور نظام مند منابع، تحلیل کیفی کلاس های مبتنی بر هوش مصنوعی، و ارزیابی عملکرد دانش آموزان در مواجهه با فعالیت های نوشتاری پیش و پس از مداخله آموزشی است. برای تحلیل داده ها از مدل تحلیل محتوای کیفی و مقایسه تطبیقی خروجی های نوشتاری استفاده شد. روند پژوهش شامل طراحی فعالیت های ادبی مبتنی بر مدل های زبانی، اجرای آن در کلاس درس، جمع آوری نمونه های نوشتاری و ارزیابی دقیق میزان پیشرفت بود. یافته ها نشان داد که مدل های زبانی می توانند در افزایش دقت نگارشی، گسترش دامنه واژگانی، بهبود ساختار متن، و تقویت توان تحلیل ادبی دانش آموزان بسیار موثر باشند. همچنین مشخص شد که استفاده هدایت شده از این ابزارها موجب افزایش انگیزه نوشتن، کاهش اضطراب نوشتاری و ارتقای مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ادبی می شود. نتایج نهایی بیانگر آن است که ترکیب آموزش انسانی با توان هوش مصنوعی می تواند یک مسیر کارآمد برای توسعه سواد نوشتاری و ادبی در محیط های آموزشی ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

مدل های زبانی هوشمند ، آموزش ادبیات ، مهارت نوشتن ، هوش مصنوعی ، یادگیری ترکیبی ، سواد ادبی ، نوشتار خلاق.