تحول در حمل ونقل اشتراکی و تاثیر آن بر الگوهای ترافیکی: مطالعه موردی موتورسیکلت ها و دوچرخه های اشتراکی

سامانه های حمل ونقل اشتراکی، به ویژه موتورسیکلت ها و دوچرخه های اشتراکی، به عنوان یکی از نوآوری های کلیدی در تحولات ترافیکی شهری مطرح شده اند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر این سامانه ها بر الگوهای ترافیکی، کاهش تراکم، تغییر رفتار سفر و افزایش تاب آوری شهری انجام شده است. روش تحقیق مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات، تحلیل داده های ترافیکی و بررسی مطالعات موردی در کلان شهرهای ایران و جهان است. یافته ها نشان می دهد که استقرار سامانه های دوچرخه و موتورسیکلت اشتراکی می تواند تا ۱۵٪ از سفرهای درون شهری کوتاه مدت را به خود جذب کند، تراکم ترافیک را در ساعات اوج تا ۱۰٪ کاهش دهد و انتشار گازهای گلخانه ای را به طور متوسط ۲۰۰۰ تن در سال برای یک شهر میلیونی کم کند. با این حال، چالش هایی نظیر عدم یکپارچگی با ناوگان حمل ونقل عمومی، کمبود زیرساخت های ایمن و مسائل قانونی و نظارتی، مانع از تحقق کامل پتانسیل این سامانه ها شده اند. این مقاله با ارائه چارچوبی جامع تحت عنوان «سیستم یکپارچه تحرک اشتراکی» (IMMS) و شبیه سازی اثرات آن، راهکارهای عملی برای بهینه سازی نقش این خدمات در شبکه حمل ونقل شهری ارائه می دهد. نتایج شبیه سازی در افق پنج ساله حاکی از افزایش ۳۵٪ ای در سهم سفرهای اشتراکی غیرموتوری، کاهش ۱۲٪ ای در زمان سفر و بهبود ۴۰٪ ای در دسترسی به ایستگاه های حمل ونقل عمومی است.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل اشتراکی ، موتورسیکلت اشتراکی ، دوچرخه اشتراکی ، الگوهای ترافیکی ، تحرک شهری ، توسعه پایدار ، همایش حمل ونقل