بررسی نقش معلم در افزایش علاقمندی دانش آموزان به زبان عربی

این مقاله به بررسی نقش محوری معلم در افزایش علاقه و انگیزه دانش آموزان نسبت به یادگیری زبان عربی می پردازد. با وجود جایگاه والای زبان عربی در فرهنگ، مذهب و ادبیات ایران، بسیاری از دانش آموزان نسبت به این درس بی علاقگی و حتی مقاومت نشان می دهند . هدف اصلی پژوهش، شناسایی عوامل موثر بر بی انگیزگی دانش آموزان و ارائه راهکارهای عملی برای معلمان جهت ایجاد علاقه پایدار به زبان عربی است. یافته ها نشان می دهد که روش های تدریس سنتی و قواعدمحور، عدم تبیین ارتباط زبان عربی با زندگی روزمره، و ضعف در استفاده از فناوری های نوین آموزشی از مهمترین عوامل بی علاقگی هستند . در مقابل، معلم می تواند با ایجاد روابط مثبت، استفاده از روش های تدریس خلاقانه و ارتباطی، بهره گیری از بازی و فناوری، و پیوند دادن محتوای درسی با نیازهای واقعی دانش آموزان، نقش موثری در افزایش علاقمندی آنان ایفا کند . این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و مقالات علمی به نگارش درآمده و در پایان راهکارهایی عملی برای معلمان و سیاست گذاران آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

معلم ، زبان عربی ، علاقمندی ، انگیزش ، روش تدریس ، دانش آموزان