بررسی چالش های آموزش مجازی در زمان بحران های امنیتی و جنگی در ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی چالش های آموزش مجازی در زمان بحران های امنیتی و جنگی در ایران انجام شده است. آموزش مجازی به عنوان یکی از مهم ترین راهکارهای تداوم فرآیند آموزش در شرایط اضطراری، نقش اساسی در جلوگیری از توقف یادگیری ایفا می کند، اما در عمل با مجموعه ای از چالش های ساختاری، آموزشی، روان شناختی و مدیریتی مواجه است. روش پژوهش حاضر توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع و تحلیل محتوای پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط است. نتایج نشان داد که مهم ترین چالش های آموزش مجازی در شرایط بحران شامل ضعف زیرساخت های ارتباطی، نابرابری در دسترسی به امکانات آموزشی، کاهش کیفیت یادگیری، کمبود آمادگی معلمان، مشکلات ارزشیابی آموزشی، و پیامدهای روانی ناشی از کاهش تعامل اجتماعی دانش آموزان است. همچنین یافته ها نشان داد که نبود برنامه ریزی جامع برای مدیریت آموزش در شرایط اضطراری، موجب تشدید این مشکلات شده و اثربخشی آموزش مجازی را کاهش می دهد. در مجموع، آموزش مجازی در شرایط بحران اگرچه یک ضرورت اجتناب ناپذیر برای تداوم آموزش است، اما تحقق اهداف آن نیازمند تقویت زیرساخت ها، ارتقای مهارت های معلمان، توجه به عدالت آموزشی و طراحی برنامه های مدیریت بحران آموزشی می باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، بحران های امنیتی ، جنگ ، عدالت آموزشی ، مدیریت آموزشی ، زیرساخت آموزشی ، یادگیری الکترونیکی ، ایران