بررسی رابطه بین ترس از شیمی و روش های تدریس معلم

ترس از شیمی یکی از پدیده های رایج در میان دانش آموزان است که می تواند بر نگرش آنان نسبت به یادگیری علوم و به ویژه درس شیمی تاثیر قابل توجهی بگذارد این ترس اغلب به صورت اضطراب هنگام حضور در کلاس شیمی نگرانی از انجام آزمایش ها دشواری در درک مفاهیم انتزاعی و احساس ناتوانی در حل مسائل شیمیایی بروز می یابد پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان ترس از شیمی و روش های تدریس معلم انجام شده است زیرا شیوه های تدریس و تعامل معلم با دانش آموزان از مهم ترین عوامل موثر بر شکل گیری نگرش های یادگیری در کلاس درس به شمار می روند در این پژوهش تلاش شده است تا مشخص شود آیا نوع روش تدریس می تواند میزان ترس یا اضطراب دانش آموزان نسبت به درس شیمی را کاهش یا افزایش دهد در این مطالعه با تکیه بر رویکرد توصیفی تحلیلی به بررسی دیدگاه ها و یافته های پژوهش های پیشین و نیز تحلیل ابعاد مختلف روش های تدریس پرداخته شده است نتایج نشان می دهد روش های تدریس سنتی که بیشتر بر سخنرانی حفظ مطالب و تمرکز بر حل مسائل به صورت مکانیکی تاکید دارند می توانند احساس اضطراب و ترس از شیمی را در میان دانش آموزان افزایش دهند در مقابل روش های تدریس فعال مانند یادگیری مبتنی بر مسئله انجام فعالیت های آزمایشگاهی استفاده از مثال های مرتبط با زندگی روزمره و مشارکت دادن دانش آموزان در فرایند یادگیری می توانند موجب افزایش اعتماد به نفس علمی دانش آموزان و کاهش ترس آنان از مفاهیم شیمی شوند یافته های پژوهش همچنین نشان می دهد نقش معلم در ایجاد فضای حمایتی تشویق پرسشگری و ارائه توضیحات قابل فهم از مفاهیم پیچیده شیمی از عوامل کلیدی در کاهش ترس دانش آموزان است بنابراین توجه به شیوه های تدریس نوین و تقویت مهارت های آموزشی معلمان می تواند گامی موثر در بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به درس شیمی و ارتقای کیفیت یادگیری آنان باشد نتایج این پژوهش می تواند برای برنامه ریزان آموزشی معلمان و پژوهشگران حوزه آموزش علوم در جهت طراحی روش های تدریس موثرتر مورد استفاده قرار گیرد