بررسی اثر تعامل محبت آمیز معلم برنظم کلاس وافزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

چکیدهاین پژوهش با هدف بررسی نقش تعامل محبت آمیز معلم در بهبود نظم کلاس و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. در این مطالعه تلاش شد مشخص شود که چگونه کیفیت رابطه معلم–دانش آموز و میزان توجه عاطفی و حمایتی معلم، بر رفتارهای کلاسی و عملکرد تحصیلی فراگیران تاثیر می گذارد. روش پژوهش، توصیفی پیمایشی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد تعاملات آموزشی و نیز ابزار سنجش پیشرفت تحصیلی گردآوری شد. جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان دوره متوسطه بود و نمونه گیری به شیوه تصادفی طبقه ای انجام گرفت. برای تحلیل داده ها از مدل معادلات ساختاری و آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد بین تعامل محبت آمیز معلم و میزان نظم کلاس رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و کلاس هایی که معلم در آن ها رویکرد حمایتی و مهرورزانه دارد، از سطح بالاتری از ثبات رفتاری و مشارکت دانش آموز برخوردارند. همچنین یافته ها نشان داد این نوع تعامل سبب افزایش انگیزش درونی، بهبود نگرش به درس و در نهایت ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شود. بر اساس تحلیل مدل، تعامل محبت آمیز معلم اثر مستقیم و غیرمستقیم بر پیشرفت تحصیلی دارد و نظم کلاس نقش میانجی مهمی در این فرآیند ایفا می کند. در جمع بندی، پژوهش تاکید می کند که توجه به مولفه های عاطفی در تدریس می تواند یکی از موثرترین راهکارها برای بهسازی محیط یادگیری و افزایش بازده آموزشی باشد.کلمات کلیدی: تعامل محبت آمیز معلم، نظم کلاس، رابطه معلم و دانش آموز، انگیزش تحصیلی، پیشرفت تحصیلی.