اثر برنامه آموزش ایمنی بدن بر نگرش، باور و نیازهای مادران دارای دختر ۷ تا ۱۰ ساله برای پیشگیری از سوءرفتار جنسی یک مطالعه کارآزمایی کنترل شده

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 86

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PAHM-25-2_008

تاریخ نمایه سازی: 6 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

مقدمه: مادران در آموزش و دادن مهارت ها در زمینه جنسی نقش مهمی دارند اما به دلیل عدم اطلاع و آگاهی، نگرش منفی و باورهای نادرست نسبت به سلامت جنسی و عوامل خطر آن در آموزش جنسی ناتوان هستند. لذا هدف از مطالعه حاضر تعیین اثر برنامه آموزش ایمنی بدن بر نگرش، باور و نیازهای مادران دارای دختر ۷ تا ۱۰ ساله در پیشگیری از سوءرفتار جنسی بود. مواد و روش کار: مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی  به صورت موازی با گروه کنترل و بدون کورسازی بود. بر ۷۲ مادر (گروه مداخله ۳۶ و گروه کنترل ۳۶) در مرکز بهداشتی تهرانسر وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران در تهران که دارای شرایط پژوهشی بود، انجام شد. مادران واجد شرایط از طریق تلفن مطلع شدند سپس در صورت رضایت با استفاده از تخصیص تصادفی از طریق بلوک سازی به دو گروه مداخله و کنترل وارد شدند. در گروه مداخله، شش جلسه یک ساعته، دو بار در هفته به مدت سه هفته و درگروه های ۶ نفره انجام شد. گروه کنترل نیز در سه جلسه و هفته ای یک بار تحت آموزش مرتبط با تغذیه و سلامت فردی دختران پایه اول تا سوم قرار گرفتند. داده ها با استفاده از دموگرافیک فرم و یک پرسشنامه تحت عنوان نگرش، باور های مرتبط با کودک آزاری جنسی  قبل، بلافاصله و چهار هفته بعد از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون های t مستقل، مجذور کای دو و آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. این مطالعه از آبان تا اردیبهشت ۱۴۰۱ انجام شد. یافته ها: تفاوت آماری معنی دار بین دو گروه از نظر مشخصات دموگرافیک مادران وجود نداشت. میانگین نمره نگرش، باور و نیازها به اجرای برنامه های آموزشی ایمنی بدن کودکان در مورد سوءرفتار جنسی بلافاصله و ۴ هفته بعد در گروه مداخله بیشتر از گروه کنترل بود و تفاوت معنی­ دار داشت، بود. با استفاده از آنالیز واریانس داده های تکراری نمرات نگرش، باور و نیازهای مادران به اجرای برنامه های آموزشی ایمنی بدن کودکان در طول زمان در گروه مداخله اختلاف معنی دار داشت. نتیجه گیری: در این مطالعه اجرای برنامه آموزش ایمنی بدن بر نگرش، باور و نیازهای مادران دارای دختر ۷ تا ۱۰ ساله در مورد ایمنی جنسی بود که می­توان از نتایج آن برای مادران و پدران دارای پسر ۷ تا ۱۰ ساله با برنامه ی آموزش ایمنی بدن کودک در مورد آزار جنسی استفاده کرد.

نویسندگان

فرزانه منصوری

Department of Health Management, Policy and Economics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran

منصوره جمشیدی منش

Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Noll JG. Child sexual abuse as a unique risk factor ...
  • https://scholarlycommons.obu.edu/scholars_day_conference/۲۰۲۰/honors_theses/۶/Danaeifar M, Arshi M, Moghanibashi-Mansourieh A. Child sexual abuse in ...
  • https://scholarlycommons.obu.edu/scholars_day_conference/۲۰۲۰/honors_theses/۶/۴. Danaeifar M, Arshi M, Moghanibashi-Mansourieh A. Child sexual abuse ...
  • Assini-Meytin LC, Fix RL, Letourneau EJ. Child Sexual Abuse: The ...
  • Martin, J., Riazi, H., Firoozi, A. & Nasiri, M. A ...
  • نمایش کامل مراجع