تحلیل جایگاه رسانه های اجتماعی-ارتباطی در تقویت سواد آبی کشاورزان شهرستان صحنه

تقویت سواد آبی کشاورزان از طریق رسانه ها، یکی از رویکردهای اثربخش در مدیریت پایدار منابع آب بخش کشاورزی شناخته می شود. با این حال، پژوهش ها درباره ی تاثیر رسانه های مختلف بر سواد آبی کشاورزان محدود است و این امر، اثربخشی برنامه ریزی های ارتباطی را کاهش می دهد. بنابراین، هدف این پژوهش تحلیل جایگاه رسانه ها در تقویت سواد آبی کشاورزان شهرستان صحنه در استان کرمانشاه بود (۱۷۳۸۳ =N). حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۲۳۴ نفر تعیین شد و نمونه ها از طریق روش نمونه گیری خوشه ای از میان ۱۸۸ روستای این شهرستان انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای محقق ساخته در سه بخش بود که روایی ظاهری و محتوایی آن توسط متخصصان و بازبینی گروه پژوهش تایید شد. پایایی ابزار نیز با ضریب آلفای کرونباخ برای بخش های مختلف مورد تایید قرار گرفت (۷۸/۰≤ α). داده ها در محیط نرم افزار IBM-SPSSVer۲۷ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که شبکه های اجتماعی با  ضریب بتای ۲۶۸/۰ بیشترین تاثیر را در ارتقاء سواد آبی کشاورزان دارد. پس از  آن، کارشناسان کشاورزی (مروجان) با ضریب بتای ۱۶۹/۰ به عنوان دومین منبع اطلاعاتی موثر شناسایی شدند. در نهایت، تلویزیون (۱۵۵/۰ = β) و کشاورزان پیشرو (۱۱۸/۰ = β) نیز به عنوان رسانه های پیش بینی کننده سواد آبی شناخته شدند. این چهار رسانه در مجموع ۲۴٫۸ درصد از واریانس سواد آبی کشاورزان را تبیین کردند. نتایج این پژوهش راهکارهایی برای طراحی برنامه های ارتباطی موثر ارائه می دهد تا با به کارگیری رسانه های مناسب، سواد آبی کشاورزان افزایش یابد و رفتارهای مصرف پایدار آب در آنان نهادینه شود.

کلیدواژه ها:

اطلاعات کشاورزی ، تعامل پذیری رسانه ، مدیریت پایدار منابع آب کشاورزی ، مداخلات رسانه ای-ترویجی