چارچوب بندی هوش مصنوعی در شبکه آموزش تلویزیون ایران: تحلیل محتوای برنامه مدهوش

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 32

فایل این مقاله در 30 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_CRIRIB-32-2_004

تاریخ نمایه سازی: 6 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

یکی از زمینه هایی که می تواند به ادراک عمومی از هوش مصنوعی شکل بدهد، رسانه های جریان اصلی هستند. شیوه چارچوب بندی هوش مصنوعی در رسانه های جمعی یکی از موضوعات مطرح در فضای رشته مطالعات ارتباطی در سال های اخیر است. مسئله این پژوهش مطالعه رویکرد شبکه آموزش تلویزیون ایران در مواجهه با هوش مصنوعی است. برای مطالعه این مساله برنامه تلویزیونی «مدهوش» شبکه آموزش برای تحلیل انتخاب شده است. سوال این پژوهش این است که «برنامه تلویزیونی مدهوش در شبکه آموزش تلویزیون ایران ریسک های هوش مصنوعی را چگونه چارچوب بندی می کند؟». برای پاسخگویی به این پرسش با استفاده از نمونه گیری تصادفی ۱۲ قسمت از فصل اول این برنامه با روش تحلیل محتوای کمی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته های پژوهش بیانگر آن است که برنامه مدهوش، هوش مصنوعی را بیشتر در قالب فرصت چارچوب بندی می-کند تا در چارچوب ریسک. چارچوب بندی ریسک در این برنامه مبتنی بر غیاب حکمرانی و حکمرانان و تمرکز بر کاربران، رویکرد مطلقا ایجابی و بشارت دهنده برای آموزش استفاده از هوش مصنوعی، اولویت دادن به آموزش عمومی و بی توجهی به مباحث تخصصی، و برجسته سازی بعضی از ریسک ها(ریسک های اخلاقی، نقض حریم خصوصی و بیکاری) و به حاشیه راندن برخی دیگر از ریسک ها(اخبار جعلی، تهدیدات امنیتی و سایبری، و سوگیری الگوریتمی) است. در نهایت پیشنهاداتی برای ساخت برنامه هایی در مورد ریسک های هوش مصنوعی مطرح شده است، به عبارتی باید فضایی فراهم شود تا موافقان و منتقدان هوش مصنوعی دیدگاه های خود را مطرح کنند تا پیرامون آن گفتگوی انتقادی شکل بگیرد.

نویسندگان

فرزاد غلامی

استادیار مطالعات ارتباطی گروه علوم ارتباطات اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

محدثه حبیبی امجد

دانشجوی کارشناسی ارشد دپارتمان علوم ارتباطات دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران