تاثیر جهانی شدن در تحول مالی کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی

در دهه های اخیر، جهانی شدن به عنوان یکی از عوامل اثرگذار بر ساختار نظام های مالی کشورهای درحال توسعه مطرح شده است. با این حال، این پرسش همچنان باقی است که آیا اثر جهانی شدن بر توسعه مالی در تمامی سطوح آن یکسان است یا ماهیتی غیرخطی و آستانه ای دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی این موضوع، اثرات غیرخطی جهانی شدن بر توسعه مالی در ۵۳ کشور منتخب عضو سازمان همکاری اسلامی طی دوره ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۲ را با استفاده از الگوی رگرسیون انتقال ملایم پانلی  (PSTR) با یک تابع انتقال  (m=۱) مورد بررسی قرار می دهد. در این مطالعه، شاخص ترکیبی جهانی شدن (KOF) به عنوان متغیر انتقال و نسبت اعتبارات اعطایی به بخش خصوصی به تولید ناخالص داخلی به عنوان شاخص توسعه مالی به کار گرفته شده است. نتایج برآورد مدل بیانگر وجود یک رابطه غیرخطی معنادار و ساختار دو رژیمی است. به طور مشخص، در رژیم اول و در سطوح پایین تر از حد آستانه ۸۲/۵۰ جهانی شدن اثر مثبت و معنادار بر توسعه مالی دارد؛ در حالی که پس از عبور از این آستانه، اثر آن منفی و معنادار می شود که بیانگر وجود یک الگوی U معکوس است. پارامتر شیب انتقال برابر با ۴۳/۰ برآورد شده که نشان دهنده سرعت نسبتا بالای تغییر رژیم است. همچنین، تورم و اندازه دولت در هر دو رژیم اثر منفی، در حالی که دموکراسی و تولید ناخالص داخلی سرانه تنها در رژیم اول اثر مثبت و معنادار دارند. یافته های پژوهش نشان می دهد مدیریت تدریجی فرآیند جهانی شدن، کنترل تورم و تقویت نهادهای دموکراتیک از پیش شرط های اساسی برای دستیابی به تعمیق پایدار مالی در کشورهای منتخب عضو سازمان همکاری اسلامی محسوب می شوند.

کلیدواژه ها:

جهانی شدن ، توسعه مالی ، تورم ، دموکراسی ، اندازه دولت