بررسی روش های ترکیبی کنترل نشت با تحلیل عددی همزمان دیوار آب بند و پتوی رسی در سد خاکی

سدهای خاکی، سازه های حیاتی برای مدیریت منابع آب، با چالش نشت از بدنه و پی مواجه اند که می تواند ظرفیت ذخیره سازی را کاهش داده و ناپایداری سازه را به دنبال داشته باشد. این پژوهش عملکرد دیوار آب بند و پتوی رسی را برای کنترل نشت در یکی از سدهای خاکی آذربایجان شرقی با مدل سازی عددی در نرم افزار GeoStudio (ماژول Seep/W) بررسی کرد. تاثیر عمق و ضخامت دیوار آب بند، طول و ضخامت پتوی رسی، و نفوذپذیری پی بر نشت و فشار آب منفذی تحلیل شد. نتایج نشان داد دیوار آب بند با عمق ۱۵ متر و ضخامت ۲ متر، نشت را ۷۰–۹۰٪ کاهش داده و فشار آب منفذی را به طور موثری کنترل می کند، درحالی که پتوی رسی با طول ۹۳ متر و ضخامت ۵/۱ متر، نشت را ۳۰–۵۰٪ کاهش داد، اما در کنترل فشار آب منفذی کمتر موثر بود. ازنظر اقتصادی، دیوار آب بند ۴۹/۸٪ و پتوی رسی ۵۰/۲٪ از هزینه های پروژه را تشکیل می دهند، اما دیوار آب بند عملکرد بهتری نسبت به هزینه دارد و پتوی رسی برای سدهای کوتاه تر به دلیل اجرای ساده تر مناسب تر است. نوآوری پژوهش، ارائه راهکار ترکیبی دیوار آب بند (عمق ۱۲ متر) و پتوی رسی (ضخامت ۱ متر) است که نشت را ۸۵٪ کاهش داده و هزینه ها را ۱۰٪ کمتر می کند. این یافته ها راهکاری بهینه برای طراحی سدهای خاکی ارائه می دهند.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی ، پتوی رسی ، دیوار آب بند ، کنترل نشت ، مدل سازی عددی