ارزیابی پتانسیل ژئوتوریستی ژئوسایت های کارستیک(مطالعه موردی: بخش هورامان، استان کردستان)

امروزه ژئوتوریسم به عنوان زیرمجموعه گردشگری سهم زیادی در توسعه گردشگری دارد. یکی از مناطق مستعد توسعه ژئوتوریسم و گردشگری، مناطق کارستیک هستند. از آنجایی که بخش اعظم جاذبه های ژئوتوریستی نواحی زاگرس در ایران را پدیده های کارستی تشکیل می دهد در این تحقیق به ارزیابی پتانسیل ژئوتوریسم کارست منطقه هورامان در زاگرس مرتفع پرداخته شد. با بهره گیری از اطلاعات کتابخانه ای و میدانی، لندفرم های ارزشمند ازنظر توسعه ژئوتوریسم شناسایی شدند. با توجه به یکسان نبودن ارزش و اهمیت لندفرم ها؛ با استفاده از دو روش رینارد و گام، لندفرم های مستعد منطقه ارزش گذاری شدند. علاوه بر ارزش گذاری هر یک از ژئوسایت ها در این دو روش، به منظور تعیین ارزش نهایی لندفرم ها، ارزش های به دست آمده از دو مدل باهم ترکیب شدند.ارزش نهایی هر ژئوسایت بر اساس لندفرم مربوطه محاسبه شد. میزان ارزش به دست آمده برای هر لندفرم به صورت درصد محاسبه شد. این ارزش ها در هر دو مدل با اندکی تفاوت مشابهت نزدیکی را نشان می دهد. براساس نتایج این پژوهش چشمه آبشاری بلبر با ۶۴/۷۷ درصد از مجموع امتیازات دارای بالاترین ارزش بود و بعدازآن بزرگ لاپیه های سلین با ۰۴/۶۹ درصد، رودخانه سیروان با ۴۸/۶۷ درصد و دامنه های جنوبی کوسالان با ۲۴/۶۴ درصد از مجموع امتیازات در رده های بعدی قرار داشتند.

کلیدواژه ها:

ژئوتوریسم ، کارست ، هورامان ، مدل رینارد ، مدل گام