بررسی تربیت عرفانی در اندیشه و عمل تربیتی رودولف اشتاینر

هدف این پژوهش بررسی و تبیین تربیت عرفانی در اندیشه و عمل تربیتی رودولف اشتاینر است، در این راستا با رویکرد به پژوهش کیفی ضمن شناسایی مولفه های اساسی هدف، روش و محتوا و ارزشیابی در تربیت عرفانی اشتاینر، اقدامات عملی او نیز در تربیت عرفانی، با روش توصیفی، تحلیلی و استنتاج انجام شده است. جامعه پژوهش شامل اسناد و مدارک دست اول و مرتبط با آراء و نظرات رودولف اشتاینر در باب تربیت عرفانی به ویژه در ارتباط با مدارس والدروف است. یافته ها و تحقیقات انجام شده نشان می دهد، که معنویت امری قدسی یا غیبی است که شامل ارزش های اخلاقی، دین، عرفان و هر نوع معنابخشی به زندگی است، و لزوما متعلق به یکی از ادیان نهادینه و تاریخی نیست؛ بلکه به معنای داشتن نگرشی به عالم و آدم است، که به انسان شادی و آرامش و امید می دهد، محتوای تربیت در سیستم آموزش والدروف ترکیبی از آموزه های معنوی و اجتماعی و زیستی است، اشتاینر در نظریات تربیتی خود درباره عرفان به پرورش روح انسان همزمان به پرورش بعد مادی و جسمانی انسان و بر پرورش خصوصیات عقلانی و اجتماعی و به خصوص معنوی تاکید بسیار داشت. انسان شناسی اشتاینر طیف وسیعی از آموزه های معنوی و اجتماعی را دربرمی گیرد، اشتاینر از اصطلاح معنوی و مدرنیسم معنوی استفاده می کند، و اصطلاح روحانی هم برای اشتاینر مهم است، اشتاینر هنر معنویت را در نظر داشت، و برای نشان دادن معنویت در مدارس، از نقاشی های معنوی استفاده می کرد، و تکامل معنوی و فرهنگی را با نقاشی های ویژه نشان می داد.

کلیدواژه ها:

عرفان ، تربیت ، رودولف اشتاینر ، معنویت ، والدروف