روان شناسی پسابحران و تاب آوری دیجیتال

در دهه اخیر، گسترش بحران های جهانی همچون پاندمی کووید-۱۹، جنگ های سایبری و فروپاشی زیرساخت های دیجیتال، توجه روان شناسان را به مفهوم «پسابحران دیجیتال» جلب کرده است. این حوزه نوپدید به بررسی واکنش های روانی افراد پس از مواجهه با رویدادهای تهدیدکننده در فضای مجازی می پردازد. تاب آوری دیجیتال به عنوان ظرفیت بازیابی سریع از آسیب های روانی ناشی از حملات سایبری، اخبار جعلی یا فروپاشی شبکه های اجتماعی تعریف می شود. پژوهش ها نشان می دهد که مواجهه مزمن با محتوای تروماتیک آنلاین، می تواند به اختلال استرس پس از سانحه دیجیتال منجر شود.عوامل محافظتی همچون سواد رسانه ای، خودتنظیمی هیجانی و حمایت اجتماعی مجازی، نقش کلیدی در تقویت تاب آوری دیجیتال ایفا می کنند. مداخلات روان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی و بازسازی شناختی، در محیط های آنلاین اثربخشی قابل توجهی داشته اند. با این حال، شکاف تحقیقاتی در زمینه تفاوت های فردی و فرهنگی در پاسخ به بحران های دیجیتال وجود دارد. این مقاله مروری کتابخانه ای، به دنبال تدوین چارچوبی نظری برای درک فرایندهای پسابحران در عصر دیجیتال است.

کلیدواژه ها:

روان شناسی پسابحران ، تاب آوری دیجیتال.