مقایسه انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی بر اساس سطح تعارضات زناشویی والدین در شهر شیراز

خانواده به عنوان نخستین محیط رشد کودک، نقش محوری در شکل گیری انگیزش تحصیلی ایفا می کند. تعارضات زناشویی والدین می تواند با ایجاد تنش و کاهش حمایت عاطفی، فرآیند یادگیری را مختل کند. پژوهش حاضر با هدف مقایسه میزان انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی دارای والدین با تعارضات زناشویی و دانش آموزان دارای والدین عادی در شهر شیراز انجام شد.این پژوهش از نوع توصیفی-مقایسه ای (علی-مقایسه ای) و همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نمونه ای به حجم ۱۰۰ نفر (۵۰ دانش آموز با والدین دارای تعارض زناشویی و ۵۰ دانش آموز با والدین عادی) با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و از نظر پایه تحصیلی و جنسیت همتاسازی شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد تعارضات زناشویی ثنایی (MCQ) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی هرمس جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل و ضریب همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام گرفت.نتایج نشان داد میانگین نمره انگیزش تحصیلی در گروه دانش آموزان با والدین دارای تعارض زناشویی (۴۸.۲۰ با انحراف معیار ۵.۱۲) به طور معناداری پایین تر از گروه دانش آموزان با والدین عادی (۵۸.۶۰ با انحراف معیار ۴.۸۵) بود (۰.۰۰۱ > P، ۹۸ = df، ۸.۷۶- = t). همچنین، ضریب همبستگی پیرسون نشان دهنده وجود رابطه منفی و معنادار بین نمره تعارض زناشویی والدین و انگیزش تحصیلی فرزندان بود (۰.۰۰۱ = P، ۰.۶۴- = r)تعارضات زناشویی والدین نقش پیش بینی کننده منفی و معناداری در انگیزش تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی دارد. کاهش تعارضات زناشویی و بهبود کیفیت روابط والدین می تواند به عنوان یک عامل محافظتی موثر در ارتقای انگیزش تحصیلی کودکان عمل کند. بر این اساس، طراحی و اجرای برنامه های آموزشی و مشاوره ای برای والدین و همچنین غربالگری دانش آموزان در معرض خطر در مدارس ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

انگیزش تحصیلی ، تعارض زناشویی ، دانش آموزان ابتدایی ، خانواده ، روابط والدین.