تاثیر هوش مصنوعی بر آموزش تاریخ در مدارس و دانشگاه ها

چکیده فارسیتاثیر هوش مصنوعی بر آموزش تاریخ در مدارس و دانشگاه هازمینه و هدف: پیشرفت سریع فناوری های هوش مصنوعی تحولات قابل توجهی را در شیوه های آموزشی در رشته های مختلف ایجاد کرده است. پژوهش حاضر به بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر آموزش تاریخ در مقاطع متوسطه و دانشگاهی در ایران می پردازد. هدف اصلی این پژوهش بررسی چگونگی تاثیر ابزارها و برنامه های مبتنی بر هوش مصنوعی بر روش های تدریس، یادگیری، مشارکت دانش آموزان و تفکر انتقادی در دروس تاریخی است.روش شناسی: این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی با رویکرد کمی بود. جامعه آماری شامل معلمان تاریخ مدارس متوسطه و اساتید تاریخ دانشگاه های استان تهران بود. نمونه ای به حجم ۳۸۴ نفر از مدرسان با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شد. داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته بر مبنای مقیاس لیکرت پنج درجه ای گردآوری شد که روایی آن با نظر خبرگان و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ (α=۰/۸۹) تایید شد. تجزیه وتحلیل های آماری شامل آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، آزمون تی تک نمونه ای و آمار توصیفی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد که هوش مصنوعی تاثیر مثبت و معناداری بر آموزش تاریخ دارد (t=۱۲/۴۷، p<۰/۰۰۱). در میان ابعاد بررسی شده، تاثیر هوش مصنوعی بر انگیزه و مشارکت دانش آموزان بالاترین میانگین را نشان داد (م=۴/۱۲، انحراف معیار=۰/۷۸)، در حالی که تاثیر آن بر توسعه مهارت های تفکر تاریخی در رتبه دوم قرار گرفت (م=۳/۸۹، انحراف معیار=۰/۸۲). تاثیر بر روش های سنتی تدریس در سطح متوسطی بود (م=۳/۴۵، انحراف معیار=۰/۹۱).نتیجه گیری: ادغام فناوری های هوش مصنوعی در آموزش تاریخ فرصت های قابل توجهی برای ارتقای اثربخشی آموزشی فراهم می کند. با این حال، چالش هایی از جمله محدودیت های زیرساختی، آموزش معلمان و نگرانی های مربوط به وابستگی بیش از حد به فناوری نیازمند توجه جدی است. پژوهش حاضر رویکردی متعادل را توصیه می کند که از قابلیت های هوش مصنوعی بهره ببرد و در عین حال عناصر انسانی ضروری آموزش تاریخ را حفظ کند.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، آموزش تاریخ، فناوری آموزشی، روش های تدریس، پیامدهای یادگیری