بهینه سازی گردشگری تاریخی با استفاده از سیستم های توصیه گر هوشمند

چکیده فارسیهدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی بهینه سازی گردشگری تاریخی با استفاده از سیستم های توصیه گر هوشمند انجام شده است. این مطالعه به بررسی تاثیر سیستم های توصیه گر هوشمند بر رضایت گردشگران، کیفیت بازدید و کارایی مدیریت مقاصد گردشگری تاریخی ایران می پردازد.روش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی-توصیفی بوده و با استفاده از روش پیمایشی اجرا شده است. داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته که بین ۳۸۴ گردشگر بازدیدکننده از اماکن تاریخی ایران توزیع شد، گردآوری گردید. روایی پرسشنامه از طریق روایی محتوایی و تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار SmartPLS انجام پذیرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که سیستم های توصیه گر هوشمند تاثیر مثبت و معناداری بر رضایت گردشگران (β=۰.۷۳, p<۰.۰۱)، ارتقای کیفیت بازدید (β=۰.۶۸, p<۰.۰۱) و بهینه سازی گردشگری تاریخی (β=۰.۷۹, p<۰.۰۱) دارند. همچنین قابلیت های شخصی سازی سیستم های توصیه گر بیشترین تاثیر را بر نیت رفتاری گردشگران نشان داد (β=۰.۸۲, p<۰.۰۱).نتیجه گیری: اجرای سیستم های توصیه گر هوشمند در مدیریت گردشگری تاریخی می تواند تجربه گردشگران را به طور معناداری بهبود بخشد و تخصیص منابع در اماکن میراث فرهنگی را بهینه نماید. این مطالعه توصیه های کاربردی برای سازمان های گردشگری و مدیران مقصد به منظور ادغام فناوری های هوشمند در برنامه ریزی گردشگری تاریخی ارائه می دهد.واژگان کلیدی: سیستم های توصیه گر هوشمند، گردشگری تاریخی، گردشگری هوشمند، رضایت گردشگران، اماکن میراث فرهنگی، شخصی سازی