تاثیر الگوی تدریس ریاضی به کمک بازی و ابزارهای کمک آموزشی بر توسعه مهارت حل مسئله در دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر الگوی تدریس ریاضی مبتنی بر بازی و استفاده از ابزارهای کمک آموزشی بر توسعه مهارت حل مسئله دانش آموزان دوره ابتدایی بود. با توجه به اینکه آموزش ریاضی در نظام های آموزشی سنتی غالبا بر انتقال قواعد، انجام محاسبات و حفظ فرمول ها تکیه دارد، یادگیری این درس برای بسیاری از دانش آموزان دشوار و ناخوشایند است. این امر موجب می شود دانش آموزان نتوانند مهارت های مهمی مانند تفکر منطقی، حل مسئله و خلاقیت ریاضی را که از اهداف اصلی برنامه درسی ملی هستند، کسب کنند. الگوهای تدریس مبتنی بر بازی در دهه های اخیر به عنوان رویکردی جذاب، تعاملی و یادگیرنده محور مطرح شده اند؛ زیرا بازی موجب افزایش انگیزش، کاهش اضطراب ریاضی، ارتقای درگیری شناختی و افزایش رغبت یادگیرندگان می شود و محیطی فراهم می کند که در آن دانش آموزان بدون ترس از اشتباه کردن می توانند مفاهیم ریاضی را تجربه کنند. در پژوهش حاضر، ۶۰ دانش آموز پایه چهارم به صورت دردسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش طی هشت جلسه با استفاده از بازی های آموزشی، ابزارهای دست ورزی، فعالیت های گروهی و بازی های ریاضی محور آموزش دیدند و گروه کنترل آموزش معمول کتاب محور را دریافت کرد. ابزار جمع آوری داده ها آزمون استاندارد حل مسئله پولیا و یک آزمون پژوهشگرساخته بود. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که تفاوت معناداری میان دو گروه وجود دارد و عملکرد دانش آموزان گروه آزمایش در مولفه های فهم مسئله، تدوین راهبرد، اجرا و بازبینی پاسخ به طور چشمگیری بهتر از گروه کنترل بود. یافته ها نشان می دهد بازی و ابزارهای کمک آموزشی نه تنها موجب تسهیل یادگیری ریاضی، بلکه سبب ارتقای فرایندهای شناختی سطح بالا می شود. همچنین نتایج پژوهش با نظریه های سازنده گرایی، یادگیری اکتشافی و یادگیری مبتنی بر تجربه هم راستا است. در پایان پیشنهادهایی برای به کارگیری بازی های ریاضی در آموزش رسمی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، تدریس ریاضی ، مهارت حل مسئله ، ابزارهای کمک آموزشی.