تاثیر خوردگی اتمسفری بر کاهش ظرفیت باربری اتصالات پیچی در سازه های فلزی

خوردگی اتمسفری یکی از مهمترین عوامل تهدیدکننده یکپارچگی سازه های فلزی در سراسر جهان محسوب می شود. این پژوهش به بررسی تاثیر پدیده خوردگی اتمسفری بر کاهش ظرفیت باربری اتصالات پیچی در سازه های فلزی می پردازد. اتصالات پیچی اصطکاکی به دلیل نقش حیاتی در انتقال نیروهای وارده، از حساسترین اجزای سازه های فلزی در برابر پدیده خوردگی هستند. در این مقاله، مکانیسم های خوردگی اتمسفری، تاثیر آن بر کاهش ضریب اصطکاک، افت نیروی پیش تنیدگی پیچ ها و در نهایت کاهش ظرفیت باربری اتصالات مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج مطالعات تجربی نشان می دهد که خوردگی می تواند ظرفیت لغزش اتصالات را تا ۱۹ درصد کاهش دهد و در برخی موارد، این کاهش حتی به ۱۶.۹ درصد نیز می رسد که از حدود مجاز طراحی فراتر رفته و ایمنی سازه را با مخاطره جدی مواجه می سازد. همچنین، روش های حفاظتی نظیر پوشش های ضدخوردگی و رویه های خاص اصطکاکی به عنوان راهکارهای موثر در کاهش اثرات مخرب خوردگی معرفی شده اند. این پژوهش با ارائه جمع بندی جامعی از یافته های تحقیقات اخیر، چشم اندازی روشن از چالش ها و راهکارهای مقابله با پدیده خوردگی در اتصالات پیچی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خوردگی اتمسفری ، اتصالات پیچی ، ظرفیت باربری ، سازه های فلزی ، نیروی پیش تنیدگی ، ضریب اصطکاک