ارزیابی رفتار تیرهای فولادی پوشش داده شده با مواد ضد حریق پس از قرارگیری در دمای بالا

آتش سوزی یکی از بحرانی ترین مخاطراتی است که سازه های فولادی با آن مواجه هستند. علیرغم نقش حیاتی پوشش های ضد حریق در تامین مقاومت تیرهای فولادی در برابر حریق، ارزیابی عملکرد باقیمانده این تیرها پس از تجربه حریق و خنک شدن، چالشی اساسی در مهندسی آتش به شمار می رود. این مقاله به مرور و تحلیل روش های ارزیابی رفتار تیرهای فولادی پوشش داده شده با مواد ضد حریق پس از قرارگیری در دمای بالا می پردازد. ابتدا سازوکار حفاظتی دو دسته اصلی پوشش های ضد حریق شامل پوشش های پاششی و رنگ های واکنش دهنده در برابر حرارت تشریح می شود. سپس تاثیر دماهای بالا بر خواص مکانیکی فولاد، از جمله کاهش تنش تسلیم، مدول الاستیسیته و شکل پذیری، بررسی می گردد. در ادامه، روش های تجربی و عددی موجود برای تعیین ظرفیت باقیمانده تیرهای فولادی پس از حریق شامل منحنی های بار-تغییرمکان، روش خط تسلیم اصلاح شده و مدل سازی اجزاء محدود مورد بحث قرار می گیرد. همچنین عملکرد پوشش های ضد حریق در دماهای مختلف و تاثیر ضخامت آن ها بر حفظ دمای فولاد زیر آستانه بحرانی تحلیل می شود. یافته ها نشان می دهد که رفتار تیر فولادی پس از حریق به شدت به دمای تجربه شده، نرخ سرمایش، نوع پوشش ضد حریق و درجه تخریب آن بستگی دارد. در نهایت، شکاف های تحقیقاتی موجود شامل کمبود آیین نامه های استاندارد برای ارزیابی سازه های آسیب دیده از حریق و عدم قطعیت در پیش بینی دمای بحرانی در پوشش های با عملکرد نامشخص ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

تیر فولادی ، پوشش ضد حریق ، ارزیابی پس از حریق ، ظرفیت باقیمانده ، دمای بالا