اهمیت و ضرورت رفتار نوآورانه در معلمان آموزش و پرورش

رمز بالندگی و رشد هر جامعه ای در رشد و بالندگی معلمان است. معلمان نوآور، خلاق و زنده رمز زنده بودن جامعه است واضح است با توجه به تحولات شگرف در همه ابعاد زندگانی بشر، معلمان مقطع ابتدایی با متدهای کهنه و به عنوان پایه ای ترین عامل در تحولات جامعه نمی تواند خود را از فرآیند تحولات نوین امروزی دور نگهدارد. معلمان نوآور می توانند بهبود عملکرد معلمان، افزایش خلاقیت و نوآوری در فرایند آموزش و پرورش و همچنین بهبود ارتباطات بین مدرسه و جامعه کمک کنند.نوآوری یکی از نگرانیهای همیشگی در حوزه تعلیم و تربیت مشخص بوده است. بهبود نوآوری به عنوان یک دغدغه باعث شده است تا از آن در تمامی حوزه ها بهره برده شود. ارتقای سطح نوآوری می تواند باعث بهبود وضعیت کیفیت آموزشی شود و مسیر ارتقای عملکرد همه سیستم تعلیم و تربیت را تسهیل کند ظرفیتهای نوآوری آموزشی باعث شده است تا نیاز به ارتقای آن در مقطع ابتدایی کاملا مشهود باشد .(لی ،۲۰۲۲) امروزه بسیاری متفکران و متخصصان تعلیم و تربیت که طرفدار برداشتی نو و دیدی جدید در زمینه اصلاحات آموزشی هستند، بر این باورند که برنامه ریزی اصلاحات برای نوسازی و به گشت شرایط آموزش لازمه اش تجدید نظر اساسی در عملکرد گذشته و کنونی معلمان است؛ زیرا که در این صورت می توان با دیدی نو و جامع عواملی را که سبب رکود فعالیتهای فرهنگی و علمی و شکل گیری دشواری های کنونی نظام آموزش و پرورش شده است، شناسایی کرد. بنابراین، هم توسعه ساختارهای نظری و هم خواسته های عملکرد مدیریت نشان می دهد که باید رفتارنو آورانه معلمان بررسی شود نوآوری یکی از پیش نیازهای مهم در مسیر توسعه آموزش است، اما ظرفیت های این مسئله در سیستم تعلیم و تربیت کشور ایران به صورت جدی دنبال نشده است توجه به نوآوری به عنوان یک دغدغه در سیستم های آموزشی در مناطق مختلف دنیا مدنظر بوده است و همواره به نبود فعالیتهای جدی در حوزه نوآوری به صورت یک عارضه توجه شده است دغدغه مندی محققان در جهت ارتقای نوآوری باعث شده است تا ضعفهای موجود درخصوص بهبود نوآوری در حوزه تعلیم و تربیت نمایان شود. بهره مند نبودن معلمان از نوآوری و نبود تغییرات جدی از سوی آنان در جهت فرایند تدریسی باعث شده است تا یکنواختی به عنوان یک معضل در حوزه آموزش کاملا درک شود.(هونگ ،۲۰۲۰) معلم نوآور فراتر از یک انتقال دهنده صرف اطلاعات، به مثابه یک طراح تجربیات یادگیری عمل می کند؛ فردی که از حصار روش های تکراری و قالب های آموزشی از پیش تعیین شده خارج می شود و با ریسک پذیری و تفکر واگرا، کلاس درس را به محیطی پویا برای کشف و خلق دانش تبدیل می کند(عیسی وند،۱۴۰۳)