تاثیر آموزش مبتنی برطبیعت بر خلاقیت دانش آموزان ابتدایی

آموزش مبتنی بر طبیعت یکی از رویکردهای نوین یادگیری است که بر تعامل مستقیم دانش آموزان با محیط طبیعی تاکید می کند و در سال های اخیر به عنوان راهبردی موثر در تقویت خلاقیت کودکان مطرح شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر طبیعت بر خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی و با استفاده از روش کتابخانه ای تحلیلی انجام شد. در این پژوهش، منابع معتبر علمی شامل مقالات پژوهشی، کتاب های تخصصی و گزارش های بین المللی بررسی شدند. نتایج تحلیل منابع نشان داد که مواجهه ی کودک با محیط طبیعی موجب تحریک فرایندهای شناختی، تقویت تفکر واگرا، گسترش تخیل، افزایش کنجکاوی و بهبود توانایی حل مسئله می شود (Fjørtoft، ۲۰۰۴؛ Louv، ۲۰۰۸). همچنین نظریه توجه ترمیمی بیان می کند که حضور در طبیعت ظرفیت توجه را بازسازی کرده و موجب افزایش توان ذهنی برای فعالیت های خلاقانه می شود (Kaplan & Kaplan، ۱۹۸۹). جمع بندی مطالعات نشان می دهد که به کارگیری فعالیت های طبیعت محور می تواند به صورت معناداری خلاقیت دانش آموزان ابتدایی را ارتقا بخشد و به عنوان رویکردی موثر در برنامه های آموزشی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر طبیعت ، دانش آموزان ابتدایی ، تفکر واگرا ، محیط طبیعی ، یادگیری تجربی