رابطه بین نگرش دینی و کنترل فکر با اضطراب دانش آموزان دختر متوسطه اول شهرستان گلبهار

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین نگرش دینی و کنترل فکر با اضطراب در دانش آموزان دختر متوسطه اول شهرستان گلبهار انجام شده است. اضطراب یکی از شایع ترین اختلالات روانشناختی در دوران نوجوانی است که می تواند اثرات مخربی بر عملکرد تحصیلی، اجتماعی و بهزیستی روانی فرد داشته باشد. در سال های اخیر، نقش عوامل محافظتی و پیشگیرانه مانند نگرش دینی و مهارت های شناختی مانند کنترل فکر در کاهش اضطراب مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه به روش توصیفی-همبستگی انجام خواهد شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول شهرستان گلبهار در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ می باشند. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی، تعداد ۳۰۰ دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب خواهند شد. ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس اضطراب و پرسشنامه کنترل فکر ولز و دیوی می باشند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه) تحلیل خواهند شد. انتظار می رود یافته های این پژوهش نشان دهند که نگرش دینی و کنترل فکر به طور معکوس با اضطراب دانش آموزان رابطه دارند، به این معنی که با افزایش نگرش دینی و بهبود کنترل فکر، میزان اضطراب کاهش می یابد. نتایج این پژوهش می تواند در طراحی مداخلات روانشناختی و آموزشی برای کاهش اضطراب در نوجوانان، به ویژه در محیط های آموزشی، مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، نگرش دینی ، کنترل فکر ، دانش آموزان دختر ، متوسطه اول ، گلبهار.