بررسی تطبیقی زیبایی شناسی از دیدگاه علامه جعفری و جان دیویی و استنتاج دلالت های آن برای تربیت زیبایی شناختی

پرورش انسان متعادل و متوازن در گرو توجه به تمامی جنبه های وجودی و ابعاد مختلف شخصیتی اوست، در حالی که نظام کنونی تعلیم و تربیت، توجه خود را به جنبه های عملی و پرورش ابعاد شناختی معطوف ساخته و از بعد زیبایی شناختی و هنری زندگی غافل مانده است؛ غفلتی که بی گمان مانع از پرورش انسان های دارای شخصیت متوازن و هماهنگ خواهد شد. با در نظر گرفتن زیبایی های معقول و اخلاق به عنوان بخش مهمی از زیبایی ها و همچنین تبیین و اجرای صحیح تربیت زیبایی شناختی بر اساس معیارهای اخلاقی و دینی، علاوه بر شکوفایی استعدادهای افراد، می توان شرایط به وجود آمدن جامعه ای اخلاق مدار، شاداب و همدل را فراهم نمود. علیرغم اهمیت شان زیبایی شناسی و هنر، همچنان فضای آموزش و پرورش آنچنان که شایسته است تربیت زیبایی شناختی را باز نشناخته و به اجرا در نیاورده است و پژوهش های انجام گرفته در این حوزه نیز کافی نبوده است. در این پژوهش در راستای دستیابی به فهمی عمیق تر نسبت به ابعاد مختلف زیبایی، هنر و تربیت زیبایی شناختی، به بررسی تطبیقی زیبایی شناسی از دیدگاه جعفری به عنوان یک دانشمند مسلمان و دیویی به عنوان دانشمندی غربی و غیر مسلمان پرداخته شده است. تحقیق حاضر دارای پنج فصل می باشد که در فصل اول کلیات تحقیق و در فصل دوم مبانی نظری و پیشینه تحقیق آورده شده است. در فصل سوم روش تحقیق بازگو گردیده و در فصل چهارم یافته های پژوهش آورده شده و در نهایت در فصل پنجم به جمع بندی و نتیجه گیری پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

زیبایی شناسی ، تربیت زیبایی شناختی ، علامه جعفری ، جان دیویی ، هنر ، تعلیم و تربیت.