نقش روش های آموزشی نوین در بهبود اختلال یادگیری ریاضی کودکان دوره ابتدایی

اختلال یادگیری ریاضی (دیسکالکولیا) یکی از چالش های مهم آموزشی در دوره ابتدایی است که حدود ۵ تا ۱۰ درصد دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهد. این اختلال با دشواری در درک مفاهیم عددی، انجام محاسبات پایه و حل مسائل ریاضی همراه است و در صورت عدم مداخله به موقع، پیامدهای منفی تحصیلی و روان شناختی به دنبال دارد. این مقاله با هدف بررسی نقش روش های آموزشی نوین در بهبود اختلال یادگیری ریاضی کودکان ابتدایی، به تحلیل علل، روش های تشخیص و راهکارهای درمانی می پردازد.یافته ها نشان می دهد که ترکیبی از عوامل ژنتیکی، عصبی و محیطی در بروز دیسکالکولیا موثرند و تشخیص آن نیازمند ارزیابی های روان شناختی و آزمون های استاندارد است. در بخش درمان، مداخلات آموزشی مبتنی بر بازی های تعاملی، فناوری های دیجیتال، و روش های چندحسی بیشترین تاثیر را در تقویت مهارت های ریاضی داشته اند.این پژوهش بر ضرورت شخصی سازی آموزش و بهره گیری از رویکردهای فعالیت محور مانند بازی درمانی و استفاده از نرم افزارهای آموزشی تاکید می کند. نتایج حاکی از آن است که تلفیق روش های سنتی با نوآوری های آموزشی می تواند به کاهش اضطراب ریاضی و بهبود عملکرد تحصیلی این دانش آموزان بینجامد.

کلیدواژه ها:

اختلال یادگیری ریاضی ، دیسکالکولیا ، روش های آموزشی نوین ، دوره ابتدایی.