تاثیر محدودیت استفاده از تلفن همراه در اضظراب دانش آموزان متوسطه دوم

این تحقیق با هدف بررسی تاثیر محدودیت استفاده از تلفن همراه بر اضطراب دانش آموزان متوسطه دوم در سال ۱۴۰۴ انجام شده است.روش پژوهش کیفی با شیوه پدیدار نگاری می باشد که برای گردآوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شده است پژوهشگر ضمن پوشش محورهای کلیدی تحقیق، فضای انعطاف پذیری برای کشف تجربیات مشارکت کنندگان فراهم آورد. جامعه آماری این تحقیق را دانش آموزان متوسطه دوم ناحیه شش شهر مشهد تشکیل می دهند. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و با در نظر گرفتن معیارهای نظری و تجربی پژوهش، ۶ دانش آموز از پایه دهم، یازدهم و دوازدهم متوسطه دوم(یک پسر و یک دختر از هر پایه) به عنوان مشارکت کننده انتخاب شدند. هر مصاحبه به مدت ۴۵ تا ۶۰ دقیقه انجام و ضبط شد. داده های حاصل از مصاحبه ها با روش تحلیل تفسیری و با گذر از مراحل کدگذاری باز، دسته بندی مفاهیم و استخراج مضامین اصلی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد، اعمال محدودیت در استفاده از تلفن همراه در مراحل اولیه با افزایش اضطراب، کلافگی و تنش هیجانی همراه بوده است، اما در بسیاری از موارد این واکنش ها به تدریج کاهش یافته و نوعی سازگاری روانی شکل گرفته است. نتایج همچنین حاکی از آن بود که این محدودیت در محیط های تحصیلی می تواند موجب کاهش اضطراب درسی و افزایش تمرکز شود، در حالی که در حوزه اجتماعی و ارتباطی، برخی دانش آموزان افزایش اضطراب اجتماعی، ترس از قطع ارتباط و نگرانی از جا ماندن از تعاملات اجتماعی را تجربه کرده اند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می دهد که محدودیت استفاده از تلفن همراه می تواند پیامدهای دوگانه ای بر اضطراب و سلامت روان دانش آموزان داشته باشد و اثربخشی آن مستلزم اعمال تدریجی، همراه با آموزش مهارت های خودتنظیمی و حمایت خانوادگی و آموزشی است.

کلیدواژه ها:

محدودیت استفاده از تلفن همراه ، اضطراب ، سلامت روان ، دانش آموزان متوسطه دوم ، پژوهش کیفی