ماکیاولیسم: تحلیل جامع روش های فردی و سیستمی در ابعاد فلسفی، روان شناختی، سیاسی و جامعه شناختی

ماکیاولیسم، به عنوان یک فلسفه سیاسی و الگوی رفتاری، از اندیشه های نیکولو ماکیاولی در قرن شانزدهم سرچشمه می گیرد. این مفهوم، که در کتاب «شهریار» تشریح شده، بر واقع گرایی سیاسی، اولویت قدرت بر اخلاق، و استفاده از هر ابزاری برای حفظ حکومت تاکید دارد. مقاله حاضر با رویکردی میان رشته ای، ماکیاولیسم را در چهار بعد فلسفی، روان شناختی، سیاسی، و جامعه شناختی تحلیل می کند و روش های فردی و سیستمی آن را با جزئیات کامل بررسی می نماید. این پژوهش نشان می دهد که ماکیاولیسم در کوتاه مدت ممکن است به ثبات سیاسی بینجامد، اما در بلندمدت، فرسایش سرمایه اجتماعی، گسترش بی اعتمادی، و تضعیف نهادهای دموکراتیک را به دنبال دارد.

کلیدواژه ها:

ماکیاولیسم ، شهریار ، قدرت ، اخلاق ، واقع گرایی سیاسی ، مثلث تاریک شخصیت.