تاثیر تشویق هدفمند معلم بر اعتمادبه نفس دانش آموزان ابتدایی

تشویق هدفمند معلم به عنوان یکی از مولفه های کلیدی تعاملات آموزشی، نقش بنیادینی در شکل گیری و تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان دوره ابتدایی ایفا می کند. در سال های اخیر، با افزایش توجه به ابعاد عاطفی–اجتماعی یادگیری، پژوهشگران حوزه آموزش و روان شناسی تربیتی بر این نکته تاکید داشته اند که یادگیری اثربخش صرفا به انتقال دانش محدود نمی شود، بلکه مستلزم ایجاد احساس شایستگی، خودارزشمندی و امنیت روانی در دانش آموزان است. اعتمادبه نفس به عنوان یکی از مهم ترین سازه های روان شناختی در دوران کودکی، تاثیر مستقیمی بر پیشرفت تحصیلی، مشارکت کلاسی، انگیزش درونی و سلامت روان دانش آموزان دارد. در این میان، تشویق هدفمند معلم، زمانی که آگاهانه، متناسب با ویژگی های فردی دانش آموز و مبتنی بر تلاش، پیشرفت و فرایند یادگیری ارائه شود، می تواند به عنوان ابزاری قدرتمند برای ارتقای اعتمادبه نفس عمل کند. پژوهش حاضر با رویکرد مروری–تحلیلی و به روش کتابخانه ای و اسنادی، به بررسی تاثیر تشویق هدفمند معلم بر اعتمادبه نفس دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد. بدین منظور، مجموعه ای از پژوهش های داخلی و خارجی منتشرشده در پایگاه های علمی معتبر فارسی و بین المللی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. یافته های مروری نشان می دهد که تشویق هدفمند، در مقایسه با تشویق های کلی، غیرمشخص و صرفا نتیجه محور، تاثیر معنادارتری بر افزایش خودباوری، احساس کفایت و جرات ورزی دانش آموزان دارد. همچنین، نقش معلم به عنوان رهبر آموزشی و الگوی عاطفی در کلاس درس، در هدایت صحیح رفتارهای تشویقی و پیشگیری از پیامدهای منفی همچون وابستگی به تایید بیرونی یا کاهش انگیزش درونی، برجسته می شود.

کلیدواژه ها:

تشویق هدفمند ، اعتمادبه نفس ، معلم ابتدایی ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، تعاملات آموزشی