بررسی توانمندسازی معلمان مدارس استثنایی در به کارگیری روش های فعال یاددهی و یادگیری

مقاله حاضر حاصل یک پژوهش مروری است که با هدف بررسی توانمندسازی معلمان مدارس استثنایی در به کارگیری روش های فعال یاددهی–یادگیری انجام شده است. مرور نظام مند منابع علمی داخلی و خارجی نشان می دهد که دانش آموزان استثنایی به دلیل تفاوت های شناختی، هیجانی و رفتاری، بیش از سایر دانش آموزان به رویکردهای مشارکتی، انعطاف پذیر و فردمحور نیاز دارند؛ با این حال، اجرای موثر این روش ها مستلزم برخورداری معلمان از مهارت ها و حمایت های ویژه است. یافته ها نشان داد که هرچند معلمان نگرش مثبتی به روش های فعال دارند، میزان آشنایی عملی آنان با این رویکردها در سطح متوسط تا پایین قرار دارد و بین دانش نظری و عملکرد واقعی آن ها شکاف معناداری وجود دارد. چالش هایی همچون کمبود امکانات آموزشی، محدودیت های فیزیکی کلاس، نبود دوره های توانمندسازی کاربردی، فشار شغلی، فرسودگی حرفه ای و کمبود حمایت مدیریتی از عوامل اصلی محدودکننده استفاده از روش های فعال شناسایی شد. همچنین مشخص شد که برنامه های موثر توانمندسازی باید شامل آموزش های عملی، کارگاه های مشارکتی، الگوگیری از معلمان خبره، پشتیبانی حرفه ای مستمر، استفاده از فناوری های کمکی و توجه به سلامت روان معلمان باشد. بر اساس نتایج مطالعه، توانمندسازی معلمان مدارس استثنایی یک فرایند چندبعدی است که تنها با ارتقای مهارت های فردی محقق نمی شود و نیازمند بهبود زیرساخت ها و حمایت های سازمانی نیز هست. در نهایت این پژوهش تاکید می کند که تقویت توان معلمان در استفاده از روش های فعال می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان استثنایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، مدارس استثنایی ، روش های فعال ، یاددهی و یادگیری