نقش آموزش هوش هیجانی (EQ) در کاهش آسیب های اجتماعی مدارس

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش هوش هیجانی در کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان در مدارس انجام شده است. روش تحقیق از نوع شبه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه بود که از بین آن ها نمونه ای به صورت هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه هوش هیجانی و پرسشنامه سنجش گرایش به آسیب های اجتماعی بود. گروه آزمایش تحت آموزش مولفه های هوش هیجانی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که آموزش هوش هیجانی تاثیر معناداری بر کاهش گرایش به رفتارهای پرخطر، پرخاشگری و انزواطلبی در دانش آموزان دارد. با توجه به یافته ها، می توان نتیجه گرفت که ادغام برنامه های آموزش هوش هیجانی در برنامه درسی مدارس می تواند به عنوان یک رویکرد پیشگیرانه موثر در برابر آسیب های اجتماعی عمل کند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، آسیب های اجتماعی ، دانش آموزان ، پیشگیری ، مدارس ، مهارت های ارتباطی.