تحلیل تعامل آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی، مهارت های فراشناختی و تحول یادگیری در مدارس

پیشرفت های سریع هوش مصنوعی (AI) دریچه های تازه ای به سوی تحول در نظام های آموزشی گشوده است. این فناوری نوظهور، پتانسیل عظیمی برای شخصی سازی فرآیندهای یاددهی-یادگیری، ارتقای درک مفاهیم پیچیده و توانمندسازی دانش آموزان برای تسلط بر مهارت های فراشناختی دارد. مهارت های فراشناختی، که شامل آگاهی، کنترل و تنظیم فرآیندهای شناختی توسط خود فرد یادگیرنده است، نقشی حیاتی در موفقیت تحصیلی بلندمدت ایفا می کنند. پژوهش حاضر با رویکردی تعاملی، به بررسی چگونگی تاثیر آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی بر توسعه این مهارت های فراشناختی و در نتیجه، تحول در کیفیت یادگیری دانش آموزان در مقطع متوسطه اول می پردازد. روش تحقیق از نوع پیمایشی-همبستگی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل در نظر گرفته شده است. نمونه ای شامل ۲۰۰ دانش آموز به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شده و در دو گروه آزمایش (آموزش مبتنی بر هوش مصنوعی) و کنترل (آموزش سنتی) قرار گرفتند. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه های معتبر سنجش مهارت های فراشناختی (مانند پرسشنامه راهبردهای یادگیری دانش آموزان - SLSS) و آزمون های پیشرفت تحصیلی استاندارد در درس علوم تجربی بود. نتایج تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نشان داد که گروه آزمایش، به طور معناداری در پس آزمون، نمرات بالاتری در مهارت های فراشناختی (مانند برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی یادگیری) و پیشرفت تحصیلی کسب کردند. این یافته ها حاکی از آن است که ابزارهای هوش مصنوعی، از طریق ارائه بازخوردهای شخصی سازی شده، تشخیص نقاط ضعف و قوت یادگیرنده و پیشنهاد راهبردهای موثر یادگیری، می توانند به شکل موثری به تقویت خودتنظیمی و خودکارآمدی دانش آموزان کمک کنند. همچنین، مشخص شد که تعامل پویا بین دانش آموز و سیستم های هوشمند، درک عمیق تری از محتوا و توانایی حل مسئله را تسهیل می کند. این پژوهش بر اهمیت ادغام سنجیده هوش مصنوعی در محیط های آموزشی برای ایجاد تجربه های یادگیری تحول آفرین و آماده سازی دانش آموزان برای آینده ای مبتنی بر دانش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، مهارت های فراشناختی ، تحول یادگیری ، خودتنظیمی یادگیری