بررسی سبک هندی در شعر صائب تبریزی

شعر صائب تبریزی به عنوان یکی از برجسته ترین نمایندگان سبک هندی، دارای ویژگی های زبانی، ادبی و فکری منحصربه فردی است که بررسی دقیق آن ها نیازمند رویکردهای تلفیقی در پژوهش های ادبی است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل کیفی و کمی مولفه های سبک هندی در غزلیات صائب تبریزی و بررسی میزان تاثیر این مولفه ها بر زیبایی شناسی شناختی مخاطبان انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه از نوع آمیخته (کمی و کیفی) است؛ در بخش کیفی از روش تحلیل محتوای متنی برای استخراج صنایعی چون اسلوب معادله، حس آمیزی و تمثیل استفاده شد و در بخش کمی، با توزیع پرسشنامه محقق ساخته میان ۵۰ نفر از متخصصان و اساتید ادبیات، تاثیر این آرایه ها بر درک زیبایی شناختی ارزیابی گردید. یافته های پژوهش نشان می دهد که اسلوب معادله با بیشترین فراوانی، هسته مرکزی شعر صائب را تشکیل می دهد و تحلیل های آماری حاکی از تاثیر معنادار این سبک بر پیچیدگی و پویایی ذهن مخاطب است. نتایج این پژوهش ضمن تایید فرضیه های مطرح شده، نشان داد که گرایش به نازک خیالی و مضمون سازی در شعر صائب، نه تنها یک انتخاب زبانی، بلکه یک ضرورت شناختی در دوره صفویه بوده است. این مطالعه می تواند افق های جدیدی را برای پژوهش های سبک شناسی آماری در ادبیات فارسی بگشاید.

کلیدواژه ها:

سبک هندی ، صائب تبریزی ، اسلوب معادله ، سبک شناسی آماری ، تحلیل محتوا ، شعر صفوی.