فهم نادرست موفقیت تحصیلی و بازتولید نابرابری آموزشی با تمرکز بر اضطراب فهمی

این پژوهش به بررسی انتقادی تعاریف غالب و اغلب تقلیل گرایانه از «موفقیت تحصیلی» در نظام های آموزشی می پردازد و نقش محوری «اضطراب فهمی» (Comprehension Anxiety) را در بازتولید نابرابری های آموزشی برجسته می سازد. تعریف رایج موفقیت که عمدتا بر نمره محوری، سرعت یادگیری و رقابت تاکید دارد، زمینه ساز شکل گیری اضطرابی می شود که فراتر از اضطراب آزمون، ریشه در ترس از عدم توانایی در ساخت معنای شخصی از محتوای درسی دارد. این اضطراب، یادگیرندگان را وادار می کند تا به جای تعمق و پردازش فعال (همانند آنچه در نظریه یادگیری معنادار و ساخت گرایی مورد تاکید است)، به حفظ سطحی و ارائه پاسخ های مورد انتظار روی بیاورند. ما استدلال می کنیم که این پارادایم معیوب، به ویژه در مواجهه با موضوعات پیچیده مانند علوم و شیمی، ظرفیت شناختی دانش آموزان را تحت بار شناختی غیرضروری قرار داده و افراد دارای پیش زمینه های اجتماعی-اقتصادی پایین تر را که ممکن است از حمایت شناختی محیطی کمتری برخوردار باشند، بیش از دیگران آسیب پذیر می سازد. این مقاله با تلفیق چارچوب های نظری مرتبط (آزوبل، پیاژه، ویگوتسکی، خودتعیین گری، بار شناختی و عدالت شناختی) نشان می دهد که چگونه این تعریف نادرست از موفقیت، از طریق تقویت اضطراب فهمی، شکاف های یادگیری را تبدیل به شکاف های هویتی و فرصتی می کند. یافته های مفهومی حاکی از آن است که تمرکز بر سرعت و رقابت، به جای تعمیق درک، خودتنظیمی یادگیرنده را تضعیف کرده و عدالت شناختی در کلاس درس را مخدوش می سازد.