بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر ارتقای علمی دانشجویان دانشکده فنی و حرفه ای

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی (AI) بر ارتقای علمی دانشجویان دانشکده های فنی و حرفه ای ایران در سال ۱۴۰۳ انجام شد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با رویکرد کمی و کیفی ترکیبی است. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه استاندارد (آلفای کرونباخ ۰.۸۹۲) و مصاحبه نیمه ساختاریافته با اساتید برجسته بود. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۶ و MAXQDA انجام شد. نتایج نشان داد که کاربرد AI در شخصی سازی یادگیری (r=۰.۷۸، p<۰.۰۰۱)، شبیه سازی های عملی (r=۰.۶۵، p<۰.۰۱) و ارزیابی هوشمند (r=۰.۷۲، p<۰.۰۰۱) منجر به افزایش ۳۲% در معدل تحصیلی و ۲۸% در نرخ اشتغال پذیری دانشجویان شده است. چالش های اصلی شامل کمبود زیرساخت های دیجیتال (۶۸%) و مقاومت فرهنگی (۴۵%) است. پیشنهادها شامل ادغام AI در برنامه های درسی TVTO، آموزش اساتید و سرمایه گذاری دولتی است. این یافته ها می تواند راهنمایی برای سیاست گذاران آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش فنی و حرفه ای ، ارتقای علمی ، دانشجویان ، شخصی سازی یادگیری ، سازمان TVTO ، سال ۱۴۰۳