بررسی رابطه استرس امتحان با مهارت های مقابله ای و سطح تاب آوری روانی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین استرس امتحان با مهارت های مقابله ای و سطح تاب آوری روانی در میان دانش آموزان دوره متوسطه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مشغول به تحصیل در مدارس متوسطه نظری بود که از میان آنان نمونه ای به حجم ۳۸۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب گردید. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه استرس امتحان، پرسشنامه مهارت های مقابله ای و پرسشنامه تاب آوری روانی استفاده شد که روایی و پایایی آنها مورد تایید قرار گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین استرس امتحان و مهارت های مقابله ای رابطه منفی و معناداری وجود دارد، به این معنا که با افزایش استرس امتحان، به کارگیری مهارت های مقابله ای موثر کاهش می یابد. همچنین بین استرس امتحان و تاب آوری روانی نیز رابطه منفی معناداری مشاهده شد که حاکی از آن است که دانش آموزان با تاب آوری پایین تر، استرس امتحان بیشتری را تجربه می کنند. افزون بر این، نتایج رگرسیون نشان داد که مهارت های مقابله ای و تاب آوری روانی قادر به پیش بینی معنادار استرس امتحان هستند و در مجموع ۳۸ درصد از واریانس استرس امتحان را تبیین می کنند. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که ارتقای مهارت های مقابله ای و افزایش سطح تاب آوری روانی می تواند نقش محافظتی در برابر استرس امتحان ایفا کند و برنامه های آموزشی و مداخلات روانشناختی در مدارس باید بر تقویت این متغیرها متمرکز شوند.

کلیدواژه ها:

استرس امتحان ، مهارت های مقابله ای ، تاب آوری روانی ، دانش آموزان ، عملکرد تحصیلی.