چگونگی کاهش چالش های تدریس ادبیات فارسی در بستر شاد و شبکه های اجتماعی در کلاس های پرتراکم

این اقدام پژوهی با هدف کاهش چالش های تدریس ادبیات فارسی در بستر شاد و شبکه های اجتماعی در کلاس های پرتراکم ۳۸ نفری دبیرستان دخترانه هیات امنایی حاجی بهرامی (ناحیه ۲ شهر قزوین) انجام شده است. با توجه به حضور ۴۴۰ دانش آموز در ۱۲ کلاس و لزوم استفاده از فضای مجازی در دوران کرونا و پساکرونا، مشکلات متعددی از جمله کاهش انگیزه، افت توجه، دشواری ارزشیابی اصیل، نابرابری دسترسی به اینترنت، و ناکارآمدی روش های سنتی در شاد پدیدار گشت. این پژوهش در یک چرخه سه مرحله ای طراحی، اجرا و بازبینی شد: ابتدا با مصاحبه با ۳۸ دانش آموز و ۱۰ همکار، چالش های کلیدی احصا گردید؛ سپس راهکارهایی شامل تولید محتوای کوتاه و چندرسانه ای، تشکیل گروه های کوچک خوانش و نقد در شبکه های اجتماعی (ایتا و روبیکا)، استفاده از نظرسنجی های سریع، و بازخورد همتا محور در شاد اجرا شد. در مرحله سوم، با تحلیل کمی و کیفی (نمرات، پرسش نامه انگیزش، و مشاهده مشارکتی) مشخص گردید که مشارکت فعال دانش آموزان ۴۲٪، میانگین نمرات ۲/۵ نمره، و حس تعلق به درس ادبیات ۳۵٪ افزایش یافت. از مهم ترین دستاوردهای این طرح، کاهش احساس خاموشی در کلاس شلوغ مجازی، افزایش تعامل همزمان و ناهمزمان، و شکل گیری عادت مطالعه فرابخشی بود. این پژوهش نشان می دهد که با طراحی مبتنی بر نیاز و تقسیم کار گروهی در شبکه های اجتماعی، می توان بر تراکم جمعیت در شاد فائق آمد و ادبیات فارسی را از کلاسی خشک به گفتگویی پویا تبدیل کرد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، تدریس ادبیات فارسی ، شبکه اجتماعی شاد ، کلاس پرتراکم ، چالش های آموزش مجازی.