نقش تشویق و تنبیه از دیدگاه امام علی(ع)
محل انتشار: همایش بین المللی آموزش و پرورش در قرن بیست و یکم
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 70
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ANDIKACONF01_2065
تاریخ نمایه سازی: 4 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
انسان کمال گرا برای رسیدن به اهداف، کسب فضایل و شکوفایی استعدادها نیازمند محرکی است که تشویق می تواند دراین امر محرکی موثر واقع شود. و از آن جا که انسان جایز الخطاست و در معرض اشتباه و گناه است و موانع نفس و شیطان بر سرراه اوست باید انذار شود و در صورت افتادن در دام اشتباه با روش های مختلف و براساس شرایط و مقررات تنبیه شود. اینجاست که نقش تشویق و تنبیه در تربیت آشکار می شود . تشویق و تنبیه باید متناسب با نوع عمل و شخص مورد نظر باشد. به موقع و هدفمند باشد شخص مورد نظر علت تشویق و تنبیه را بداند و... در سخنان امام علی )ع( که بهترین تربیت شده مکتب اسلام است، اهمیت »بشارت و انذار« و «تشویق و تنبیه» به چشم می خورد. آن جا که خطاب به مردم و کارگزاران آنها را تشویق می سازد و از عواقب اعمال ناشایست آنها را هشدار می دهد .
نویسندگان
سارا ارجی
آموزش و پرورش ناحیه ۴ شیراز