بررسی اثربخشی «درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد» (ACT) بر کاهش نشخوار فکری و بهبود کیفیت خواب در افراد مبتلا به اضطراب فراگیر

اختلال اضطراب فراگیر یکی از شایع ترین اختلالات روان شناختی است که با نگرانی های مزمن، نشخوار فکری و اختلالات جدی در کیفیت خواب همراه است. هدف از این مقاله، بررسی جامع اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش نشانه های شناختی مخرب نظیر نشخوار فکری و همچنین ارتقای کیفیت خواب در این بیماران است. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تمرکز بر افزایش انعطاف پذیری روان شناختی، گسلش شناختی و پذیرش تجارب درونی، به جای تلاش برای تغییر یا کنترل محتوای افکار، رویکردی نوین در مدیریت اضطراب ارائه می دهد. شواهد نظری و تجربی نشان می دهند که تکنیک های این رویکرد درمانی می توانند چرخه معیوب نشخوار فکری را متوقف کرده و با کاهش برانگیختگی های شناختی و فیزیولوژیک پیش از خواب، الگوهای خواب بیماران را بهبود بخشند. این مقاله با مرور ادبیات پژوهشی و مبانی نظری، مکانیسم های اثرگذار این درمان را در دو حیطه شناختی و فیزیولوژیک تحلیل می کند.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، نشخوار فکری ، کیفیت خواب ، اختلال اضطراب فراگیر ، انعطاف پذیری روان شناختی.