نقش همگرایی هوش مصنوعی و متاورس در تحول یادگیری عمیق شخصی سازی شده

با گذر از پارادایم های سنتی آموزش، ظهور فناوری های نوپدید به ویژه هوش مصنوعی و متاورس، چشم انداز نوینی را در عرصه یادگیری عمیق و شخصی سازی شده گشوده است. این مقاله به بررسی انتقادی و تحلیلی نقش این فناوری های روز در دگرگونی ساختارهای آموزشی می پردازد. هدف اصلی، تبیین چگونگی استفاده از الگوریتم های هوشمند و فضاهای فراگیر مجازی برای ارتقای سطح شناخت دانش آموزان و دانشجویان از یادگیری سطحی به یادگیری عمیق است. در این راستا، با تکیه بر مبانی نظری یادگیری و تحلیل داده های آموزشی، نشان داده می شود که چگونه هوش مصنوعی می تواند مسیرهای یادگیری را با نیازهای فردی تطبیق دهد و متاورس چگونه با ایجاد حضور روان شناختی، تعاملات آموزشی را غنی می سازد. همچنین چالش های اخلاقی، زیرساختی و امنیتی پیش روی این تحول دیجیتال مورد بحث قرار گرفته و چشم اندازی برای سیاست گذاری های آینده ارائه شده است. نتایج نشان می دهد که همگرایی این فناوری ها، در صورت مدیریت صحیح چالش ها، می تواند به تحقق عدالت آموزشی و ارتقای کیفیت یادگیری در سطح جهانی منجر شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، متاورس ، یادگیری عمیق ، شخصی سازی آموزش ، واقعیت افزوده ، تحلیل داده های آموزشی.