نقش تنظیم فاصله زمانی آموزش بر تثبیت مفاهیم تازه

تثبیت مفاهیم تازه همواره یکی از چالش های بنیادین در فرآیند یادگیری بوده است. روان شناسی شناختی و پژوهش های علوم اعصاب طی دو دهه اخیر نشان داده اند که یکی از موثرترین متغیرهای اثرگذار بر ماندگاری آموخته ها، «تنظیم فاصله زمانی آموزش» یا فاصله گذاری (Spacing) است. مطابق این رویکرد، ارائه محتوا با فاصله های زمانی معین، به جای تکرار فشرده و پشت سرهم، موجب تقویت رمزگذاری حافظه، کاهش فراموشی، افزایش یادآوری بلندمدت و بهبود انتقال آموخته ها به موقعیت های نو می شود. مقاله حاضر یک مرور جامع و روایی بر مفهوم فاصله گذاری، سازوکارهای علمی آن، یافته های پژوهشی داخلی و خارجی، عوامل موثر بر اثربخشی آن و پیامدهای کاربردی برای محیط های آموزشی دارد. مطالب به شکلی کامل، نظام مند، و با استناد به منابع معتبر فارسی تدوین شده اند.

کلیدواژه ها:

فاصله زمانی ، آموزش ، تثبیت مفاهیم